Abra Salkantay: przełęcz Salkantay na 4630 m i góra Salkantay

Przełęcz Salkantay, po hiszpańsku Abra Salkantay, leży na 4630 metrach. Tę wysokość podaje prawie każda mapa i niebieska tablica na górze. W sieci znajdziesz jednak inne liczby i wielu turystów się w nich gubi.

Nie ma oficjalnego pomiaru geodezyjnego samej przełęczy. Drewniana tabliczka zaokrągla, a 4650 metrów z niektórych stron nie ma żadnego źródła. Dla porównania: przełęcz leży około 1230 metrów wyżej niż Cusco i 415 metrów wyżej niż najwyższy punkt Szlaku Inków.

Nevado Salkantay ma 6271 metrów i jest najwyższą górą Cordillera Vilcabamba, pasma między Cusco a Machu Picchu. Na mapie obszaru chronionego Machu Picchu widnieje 6264 m. Różnica wynika z pomiaru, nie z samej góry.

Szczyt leży zaledwie 19 km w linii prostej na południe od Machu Picchu. A jednak to inny świat: z jednej strony lód i skała, z drugiej las mglisty z orchideami. Ten kontrast przechodzisz pieszo w dwa dni.

Skąd się wzięła nazwa?

Salkantay pochodzi od keczuańskiego słowa sallqa, czyli dziki. Stąd jej druga nazwa: dzika góra. Dla okolicznych wiosek to apu, duch gór, który czuwa nad doliną. Inkowie łączyli ją z deszczem i wodą dla pól.

Czy można wejść na szczyt Salkantay?

Tak, ale to prawdziwy alpinizm po lodowcu, z liną i rakami. Pierwsze wejście miało miejsce 5 sierpnia 1952 roku: dokonała go francusko amerykańska wyprawa sześciu wspinaczy, wśród nich Francuzka Claude Kogan. My nie organizujemy wejść na szczyt.

Jako piechur możesz za to dojść do stóp góry, przez przełęcz na 4630 m, bez żadnej wspinaczki. Z przełęczy do szczytu jest niecałe 3 km w linii prostej, a wierzchołek wznosi się 1640 metrów nad tobą.

Wysokości powyżej 4000 metrów mało mówią, jeśli chodzisz po Tatrach. Dlatego zestawiamy przełęcz i szczyt z górami, które znasz.

Na przełęczy stoisz więc prawie na wysokości Mont Blanc, ale dochodzisz tam zwykłą, kamienistą ścieżką. Tak wysoko bez liny i przewodnika wysokogórskiego wchodzi się rzadko.

Przełęcz to siodło między Salkantay a Humantay, na granicy doliny Soraypampa i doliny, która opada ku dżungli. Nie prowadzi przez nią żadna droga: dojdziesz tam tylko pieszo albo wjedziesz konno.

Z Cusco jedzie się około 120 km, mniej więcej 3 godziny, przez Limatambo i Mollepatę do Soraypampy. Tam kończy się droga. W Mollepacie płacisz 20 soli za wstęp (Peruwiańczycy 10). Z Soraypampy do przełęczy zostaje 5 km marszu.

Przez przełęcz przechodzisz drugiego dnia, zarówno w wersji 4, jak i 5 dni. Budzimy cię około 5 rano herbatą z koki, a po śniadaniu ruszasz. Z obozu na przełęcz jest według naszego pomiaru 5,2 km i 730 metrów podejścia.

1. Pierwsza godzina to spokojny marsz doliną do Salkantaypampy, trawiastej równiny tuż pod lodowcem.
2. Potem zaczynają się Siete Culebras, siedem węży: krótkie, strome zakosy po luźnych kamieniach. Tu idzie się najwolniej.
3. Przy Suyroqocha, około 4480 metrów, grupa robi ostatnią przerwę. Przełęcz widać już stąd.
4. Ostatni odcinek jest mniej stromy, ale powietrze jest rzadkie. Małe kroki działają lepiej niż tempo.

Ile naprawdę kosztuje ten dzień, z przewyższeniami i chorobą wysokościową, opisujemy w artykule Salkantay trek altitude: wysokość i trudność.

Na górze zobaczysz dziesiątki apachet: małych kopczyków z kamieni, które zostawiają podróżni. Każdy kamień to podziękowanie za bezpieczne przejście. To stary andyjski zwyczaj, starszy niż Inkowie.

Nasz przewodnik robi tam k'intu: trzy liście koki w ofierze dla Apu Salkantay i Pachamamy, matki ziemi. Możesz się przyłączyć, ale nie musisz. Potem jest czas na zdjęcia przy tablicy i lodowcu.

Na przełęczy nie ma stacji meteo. Liczymy z danych SENAMHI, peruwiańskiej służby meteorologicznej, dla Cusco, przyjmując spadek o około 6,5 stopnia na każde 1000 metrów. To szacunek, nie pomiar.

Śnieg może spaść w każdym miesiącu, choć najczęściej od grudnia do marca. Czapkę, rękawiczki i kurtkę przeciwdeszczową bierz więc cały rok. Najlepsze miesiące na przełęcz to maj do września.

Całą trasę dzień po dniu znajdziesz w naszym przewodniku po Salkantay trek. Jeśli wahasz się między dwoma trekkingami, zajrzyj do porównania Salkantay trek czy Szlak Inków.