Salkantay trek altitude: wysokość, trudność i choroba wysokościowa

Cała trudność przypada na drugi dzień. Po śniadaniu wychodzisz z obozu na wysokości około 3900 metrów i w 3 do 4 godzin podchodzisz 730 metrów na przełęcz. Najbardziej strome jest zakosami po luźnych kamieniach, tuż pod lodowcem.

Na przełęczy jesteś dopiero w połowie. Potem schodzisz 1760 metrów w jedno popołudnie: najpierw po morenach do Wayracmachay, potem doliną do Chaullay na 2900 metrach. Licz się z około 22 km i 9 godzinami marszu z przerwami.

Jak wysoko dokładnie leży przełęcz i co czeka na górze, opisujemy w artykule Abra Salkantay: przełęcz i góra Salkantay.

Dla porównania: przełęcz leży 2131 metrów wyżej niż Rysy. Różnica polega na tym, że prowadzi na nią zwykła ścieżka, bez łańcuchów i bez wspinaczki.

W internecie znajdziesz dla Salkantay wszystko między 55 a 80 km, a przewyższeń prawie nigdzie. Zmierzyliśmy własną trasę na mapie z danymi wysokościowymi z satelity. Tak wygląda pięciodniowy trekking.

Najbardziej zaskakuje schodzenie. Podchodzisz mniej niż na Szlaku Inków, ale schodzisz o ponad 1000 metrów więcej. Kto ma problem z kolanami, poczuje Salkantay głównie drugiego i czwartego dnia.

Największym ryzykiem nie jest przełęcz, tylko przylot do Cusco. W badaniu 991 podróżnych na lotnisku w Cusco chorobę wysokościową miało 48,5 procent, w późniejszym badaniu 39 procent. To prawie co druga osoba, niezależnie od tego, kim jesteś.

Dlatego aklimatyzuj się co najmniej dwie noce w Cusco. Jeszcze lepiej: pierwszą jedną lub dwie noce spędź w niżej położonej Świętej Dolinie, jak zaleca CDC. Odpuść alkohol i przez pierwsze 48 godzin nie przesadzaj.

• Herbata z koki jest smaczna i należy do tradycji, ale nie chroni: badania w Cusco nie wykazały różnicy.
• Acetazolamid (Diamox) to jedyny lek o udowodnionym działaniu. Zapytaj lekarza lub w poradni medycyny podróży, czy jest dla ciebie.
• Ból głowy z nudnościami, zawrotami lub zmęczeniem jest na początku normalny. Od razu powiedz o tym przewodnikowi.
• Sygnały alarmowe: duszność w spoczynku, splątanie lub chwiejny chód. Wtedy natychmiast schodzisz w dół.

Nasz przewodnik ma zawsze tlen i apteczkę. Do Soraypampy prowadzi droga, więc kto zachoruje pierwszego dnia, w 3 do 4 godzin wraca autem do Cusco. Po przełęczy szybko tracisz wysokość, a to pomaga.

Dla wysokości nie ma to znaczenia. W obu wersjach pierwszą noc śpisz na 3900 metrach, a przełęcz przechodzisz drugiego dnia. Różnica jest w kilometrach i w odpoczynku po przełęczy.

Chcesz iść jak najmniej? Wybierz cztery dni: bus oszczędza ci 17 km. Chcesz przejść całą trasę pieszo i mieć spokojne popołudnie w gorących źródłach po najtrudniejszym dniu? Wybierz pięć dni.

• Chcesz mniej kilometrów i masz dzień mniej

  Salkantay, 4 dni

  Ta sama przełęcz, z odcinkiem busem po zejściu.

• Chcesz przejść całą trasę, z odpoczynkiem po przełęczy

  Salkantay, 5 dni

  Domki w Chaullay, kawa i gorące źródła trzeciego dnia.

Musisz dać radę 9 godzin marszu z podejściem 730 metrów powyżej 4000 metrów i zejściem 1760 metrów, a następnego dnia iść dalej. To wymaga dobrej kondycji, ale żadnego doświadczenia wspinaczkowego: nie ma wspinania, a ścieżka jest wyraźna.

Dobry test to Rysy z Palenicy Białczańskiej, ponad 1500 metrów w górę i tyle samo w dół. Jeśli wejdziesz i zejdziesz bez bólu kolan, Salkantay przejdziesz.

Plan treningowy na osiem tygodni

• Trzy razy w tygodniu 45 do 90 minut roweru, biegania lub szybkiego marszu.
• Jedna długa wycieczka w weekend, stopniowo od 4 do 7 godzin, z plecakiem 5 kg.
• Schody w górę i w dół: w bloku, w parkingu wielopoziomowym albo w górach. To właśnie schodzenie trenuje kolana.
• Dwa razy w tygodniu siłownia: przysiady i wykroki na uda.
• Rozchodź buty i przyzwyczaj się do kijów.

Salkantay można przejść bez przewodnika: żaden przepis tego nie zabrania, a ścieżka jest łatwa do śledzenia. Zapłacisz jednak 20 soli za wstęp w Mollepacie (Peruwiańczycy 10). To, że trekking jest całkowicie bezpłatny, jak piszą niektóre polskie blogi, nie jest prawdą.

Bez przewodnika jest trudniej. Namiot, śpiwór i jedzenie niesiesz sam, łatwo 12 do 15 kg, przez przełęcz na 4630 metrach. I nikt nie pilnuje pierwszych objawów choroby wysokościowej, także wtedy, gdy na przełęczy wisi mgła.

Z nami niesiesz tylko mały plecak. Konie niosą twój bagaż, kucharze gotują, a przewodnik ma tlen. Wszystko o samej trasie znajdziesz w naszym przewodniku po trekkingu Salkantay.

Na odprawie dostajesz torbę na 7 kg rzeczy, razem z wypożyczonym śpiworem. Jedzie ona na koniach. Sam niesiesz tylko mały plecak z wodą, kurtką przeciwdeszczową, ciepłą warstwą i przekąskami.

Jeśli już nie dajesz rady, na początku podejścia możesz wynająć konia pod siodło. Nie ma go w cenie: płacisz właścicielowi na miejscu i gotówką. Koń wiezie cię w górę, w dół schodzisz sam.

Od maja do września jest sucho i pogodnie, ale zimno. W Cusco temperatura w lipcu spada średnio do 1,6 stopnia poniżej zera. Pierwszy obóz leży 500 metrów wyżej, więc w nocy jest mróz, a na przełęczy wcześnie rano mocno wieje.

Od grudnia do marca dużo pada. Zejście robi się błotniste, na przełęczy może leżeć świeży śnieg i schodzą osuwiska. W lutym, także w ferie zimowe, nie chodzimy na Salkantay: bezpieczeństwo gości jest najważniejsze.

Najlepszy kompromis między pogodą a tłumem to koniec kwietnia, maj, wrzesień i październik, na przykład majówka. Więcej o pogodzie miesiąc po miesiącu przeczytasz w naszym przewodniku pogoda w Machu Picchu.

Sam wiek nie jest problemem: według CDC starsi nie mają większego ryzyka, a dzieci chorują na chorobę wysokościową tak samo często jak dorośli. Liczy się twoje zdrowie. Według zaleceń medycznych lepiej zrezygnować przy:

• Zawale lub udarze w ostatnich trzech miesiącach albo niestabilnej dławicy.
• Niewydolności serca, która nie jest pod kontrolą.
• Astmie lub ciężkiej POChP, które nie są pod kontrolą.
• Ciąży wysokiego ryzyka.

Masz nadciśnienie, chorobę serca lub słabe kolana? Najpierw porozmawiaj z lekarzem. W kwietniu 2025 w Soraypampie zmarł na zatrzymanie krążenia turysta z Kolumbii w wieku 63 lat. Badanie przed wyjazdem nie jest przesadą.