Salkantay trek vs Inca Trail: który trekking do Machu Picchu wybrać?

Obie trasy kończą się w Machu Picchu i na tym podobieństwa się kończą. Inca Trail to spacer przez historię, Salkantay to wyprawa w góry, która kończy się w dżungli. Liczby poniżej pochodzą z naszych własnych wyjazdów.

Na papierze trudniejszy jest Salkantay: 415 m wyżej, 30 km dłużej i dwa dni po około 22 km. Przełęcz leży prawie dwa razy wyżej niż Rysy. Mimo to wiele osób wraca bardziej zmęczonych ze Szlaku Inków.

Różnica tkwi w nawierzchni. Na Salkantay idziesz po ziemi i luźnych kamieniach. Szlak Inków to tysiące kamiennych stopni, a zejście z Przełęczy Martwej Kobiety i schody trzeciego dnia czujesz w kolanach jeszcze długo.

Jeśli chodzi o chorobę wysokościową, Salkantay jest bardziej ryzykowny. Z Cusco jedziesz od razu na 3900 m, tego samego dnia wchodzisz nad jezioro Humantay na 4200 m, a następnego stoisz na 4630 m. Na Szlaku Inków zyskujesz wysokość stopniowo.

Tu różnica jest największa. Na Szlak Inków potrzebujesz imiennego pozwolenia, które może kupić tylko zarejestrowana agencja. Jest ich 500 dziennie razem z przewodnikami i tragarzami, a maj do sierpnia wyprzedaje się na miesiące naprzód.

Salkantay nie ma pozwoleń ani limitu. Zwykle wystarczy rezerwacja kilka tygodni wcześniej. Od czerwca do sierpnia o terminie decyduje raczej bilet do Machu Picchu niż sam trekking.

Inaczej jest też z przewodnikiem. Szlakiem Inków nie wolno iść bez licencjonowanego przewodnika. Salkantay możesz przejść sam: szlak jest oznakowany, choć surowy. W samym Machu Picchu przewodnik jest potrzebny na obu trasach.

Na Szlaku Inków idziesz przez historię. Mijasz Patallactę, Runkurakay, Sayacmarkę, Phuyupatamarkę i Wiñay Waynę, po kamieniach ułożonych przez samych Inków. Krajobraz jest zielony i górzysty, ale głównym powodem są ruiny.

Na Salkantay idziesz przez strefy klimatyczne. Zaczynasz nad turkusowym jeziorem Humantay, mijasz lodowce góry o wysokości 6271 m i schodzisz do lasu mglistego, kawy i bananów. Dwa dni później widzisz Machu Picchu z ruin Llactapaty.

Na Szlaku Inków czwartego dnia o świcie stoisz w Bramie Słońca, a cytadela leży pod tobą. Dla tej chwili ludzie rezerwują z wielomiesięcznym wyprzedzeniem. Jesteś jednak zmęczony: budzik dzwoni około 3.30, a mgła potrafi zasłonić widok.

Na Salkantay czwartego dnia idziesz 2,5 do 3 godzin wzdłuż torów z Hidroeléctriki do Aguas Calientes. Śpisz w hotelu, z prysznicem i łóżkiem, a następnego ranka wjeżdżasz autobusem na górę, wypoczęty.

• Inca Trail: pozwolenie daje jedno wejście obwodem 3-B, przez dolną część ze Świątynią Słońca. Gdy ostatni obóz to Phuyupatamarca, zwiedzanie wypada piątego dnia.
• Salkantay: potrzebujesz zwykłego biletu do Machu Picchu. U nas jest w cenie i celujemy w klasyczny obwód.

W internecie przeczytasz, że Salkantay jest dużo spokojniejszy. To prawda tylko w połowie. W szczycie sezonu liczymy na Salkantay około 200 turystów dziennie, a razem z jednodniowymi wycieczkami nad jezioro Humantay około 500 w okolicy Soraypampy.

Na Szlak Inków może wejść 500 osób dziennie, ale turystów jest tylko około 200. Reszta to przewodnicy, tragarze i kucharze. Pod względem liczby turystów obie trasy niewiele się więc różnią.

Różnicę czujesz na przełęczy i w obozie. Na Salkantay prawie wszystkie grupy ruszają o tej samej porze, więc około 10 rano na przełęczy jest tłoczno. Na Szlaku Inków ministerstwo rozdziela grupy między różne obozy.

Dla obu tras najlepszy jest maj do września: sucho, przejrzyście i zimno w nocy. Pierwszej nocy na Salkantay, na 3900 m, prawie zawsze jest mróz. Kwiecień i październik są spokojniejsze i zwykle dobre.

Szlak Inków jest zamykany co roku w lutym na prace konserwacyjne. W sieci przeczytasz, że wtedy dobrą alternatywą jest Salkantay, bo nigdy go nie zamykają. W lutym nie prowadzimy grup na Salkantay: pada za dużo, a bezpieczeństwo naszych gości jest najważniejsze.

Jeśli lecisz w lutym, jedź do Machu Picchu pociągiem. Pogodę miesiąc po miesiącu opisujemy w artykule Machu Picchu pogoda.

Szlak Inków jest droższy i ma to swój powód. W cenie jest pozwolenie za 292 sole, tragarze, którzy zgodnie z prawem niosą najwyżej 20 kg, i zwykle pociąg powrotny. Na Salkantay twoją torbę niesie koń i nie ma pozwolenia.

Uważaj na bardzo tanie oferty na Inca Trail. Poniżej 500 dolarów prawie zawsze oszczędza się na tragarzach. Na Salkantay największą różnicę robi powrót: pociągiem zapłacisz więcej niż drogą.

Chcesz wejść przez Bramę Słońca, ale masz mało czasu albo nie chcesz spać w namiocie? Jest krótki Inca Trail. Wysiadasz z pociągu na km 104, idziesz około 12 km obok Wiñay Wayny i śpisz w hotelu.

Najwyższy punkt to tylko 2720 m, więc choroba wysokościowa prawie nie gra roli. Pozwoleń jest 250 dziennie i często starczają dłużej niż na klasyczną trasę. W lutym ta trasa też jest zamknięta.

• "Salkantay jest tylko 200 m wyżej." Błąd. Różnica to 415 m, z 4215 na 4630 m.
• "Na Salkantay nie ma ruin." Błąd. Na trasie leży Llactapata, z widokiem na Machu Picchu po drugiej stronie doliny.
• "Szlakiem Inków idzie 500 turystów dziennie." Błąd. 500 to razem z obsługą, turystów jest około 200.
• "Salkantay można przejść cały rok." Na papierze tak. W lutym jest za mokro, a w 2026 roku trasa była zamknięta przez miesiąc.
• "Salkantay to część Szlaku Inków." Nie ta trasa, którą rezerwujesz. Istnieje inkaska ścieżka spod Salkantay do Wayllabamby, z pozwoleniem, ale zwykły trekking idzie przez Soraypampę i Santa Teresę i pozwolenia nie wymaga.

• Chcesz historii Inków i Bramy Słońca

  Inca Trail, 4 dni

  Rezerwuj sześć miesięcy wcześniej, zwłaszcza na maj do sierpnia.

• Chcesz gór i lodowców albo pozwolenia się skończyły

  Salkantay, 5 dni

  Wyżej i dłużej, bez pozwolenia, za mniej niż połowę ceny.

• Masz dobrą kondycję i dzień mniej

  Salkantay, 4 dni

  Ta sama przełęcz, z odcinkiem busem po zejściu.

• Mało czasu albo bez namiotu

  Krótki Inca Trail, 2 dni

  Wejście przez Bramę Słońca i noc w hotelu.

Wszystko o samej trasie znajdziesz w naszym przewodniku po Salkantay trek. Przed każdą z tras zaplanuj co najmniej dwie noce w Cusco.