Hoe zwaar is de Salkantay trek? Hoogte, hoogteziekte en conditie

Alle zwaarte zit in dag 2. Je vertrekt na het ontbijt vanuit het kamp op ongeveer 3.900 m en klimt in 3 tot 4 uur 730 m naar de pas. Het steilste stuk is een zigzag over losse stenen, vlak onder de gletsjer.

Op de pas ben je pas halverwege. Daarna daal je 1.760 m in één middag: eerst over morenen naar Wayracmachay, dan het dal in naar Chaullay op 2.900 m. Reken op ongeveer 22 km en 9 uur lopen, met pauzes.

Hoe hoog de pas precies is, wat je boven ziet en hoe de berg erboven heet, lees je in Salkantay mountain in Peru: de berg en de pas.

Online vind je voor de Salkantay alles tussen de 55 en 80 km, en bijna nergens de hoogtemeters. Wij hebben onze eigen route gemeten op de kaart, met hoogtegegevens van satellieten. Dit is wat je in de vijfdaagse tocht loopt.

Het opvallende cijfer is het dalen. Je klimt minder dan op de Inca Trail, maar je daalt ruim 1.000 m meer. Wie last heeft van zijn knieën, voelt de Salkantay vooral op dag 2 en dag 4.

Het grootste risico is niet de pas, maar de aankomst in Cusco. In een studie onder 991 reizigers op het vliegveld van Cusco kreeg 48,5 procent hoogteziekte, in een latere studie 39 procent. Dat is bijna de helft, wie je ook bent.

Acclimatiseer daarom minstens twee nachten in Cusco. Nog beter: slaap de eerste een of twee nachten in de Heilige Vallei, die lager ligt, zoals de CDC aanraadt. Drink geen alcohol en doe de eerste 48 uur rustig aan.

• Cocathee is lekker en hoort erbij, maar beschermt niet: onderzoek in Cusco vond geen verschil.
• Acetazolamide (Diamox) is het enige middel waarvan bewezen is dat het helpt. Vraag je huisarts of reisarts of het bij jou past.
• Hoofdpijn met misselijkheid, duizeligheid of moeheid is normaal in het begin. Vertel het je gids meteen.
• Alarmsignalen: benauwd in rust, verward zijn of wankel lopen. Dan ga je direct naar beneden.

Onze gids heeft altijd zuurstof en een EHBO set bij zich. Tot Soraypampa loopt een weg, dus wie op dag 1 ziek wordt, rijdt binnen 3 tot 4 uur terug naar Cusco. Na de pas zak je vanzelf snel en dat helpt.

Voor de hoogte maakt het geen verschil. In beide versies slaap je de eerste nacht op 3.900 m en ga je op dag 2 over de pas. Het verschil zit in de kilometers en in je rust na de pas.

Wil je zo min mogelijk lopen, kies dan de vierdaagse: het busje scheelt je 17 km. Wil je de hele route te voet en een rustige middag in de warmwaterbronnen na de zwaarste dag, kies dan de vijfdaagse.

• Je wilt minder kilometers en hebt een dag minder

  Salkantay, 4 dagen

  Dezelfde pas, met een stuk per busje na de afdaling.

• Je wilt de hele route lopen, met rust na de pas

  Salkantay, 5 dagen

  Hutten in Chaullay, koffie en warmwaterbronnen op dag 3.

Op Nederlandse blogs lees je dat de Salkantay "niet zwaar" is, of dat zelfs ongetrainde wandelaars hem halen. Dat is te mooi. Je moet 9 uur kunnen lopen met 730 m klimmen boven de 4.000 m en 1.760 m dalen, en de dag erna weer verder.

Bergervaring heb je niet nodig: er is geen klimwerk en het pad is duidelijk. Ter vergelijking: de pas ligt 176 m lager dan de top van de Mont Blanc, maar je loopt er over een gewoon wandelpad naartoe.

Een trainingsplan van acht weken

• Drie keer per week 45 tot 90 minuten fietsen, hardlopen of stevig wandelen.
• Eén lange wandeling in het weekend, van 4 uur opbouwend naar 7 uur, met een rugzak van 5 kg.
• Trappen op en af: in een flat, een parkeergarage of de duinen bij Schoorl. Juist het afdalen traint je knieën.
• Twee keer per week kracht: squats en lunges voor je bovenbenen.
• Loop je schoenen in en oefen met wandelstokken.

Ga je eerder op vakantie naar de Alpen, maak dan een dagtocht met 800 m stijgen en 1.200 m dalen. Kom je die goed door, dan kun je de Salkantay aan.

De Salkantay mag je zonder gids lopen: er is geen regel die het verbiedt en het pad is goed te volgen. Je betaalt wel 20 soles toegang bij Mollepata (Peruanen 10). Dat de tocht gratis is, klopt niet.

Zonder gids wordt hij wel zwaarder. Je draagt zelf je tent, slaapzak en eten, al snel 12 tot 15 kg, over een pas van 4.630 m. En niemand let op de eerste tekenen van hoogteziekte, ook niet als de mist op de pas hangt.

Met ons draag je alleen een dagrugzak. Paarden dragen je bagage, de koks koken, en je gids heeft zuurstof bij zich. Alles over de route zelf lees je in onze gids over de Salkantay trek.

Bij de briefing krijg je een tas voor 7 kg aan spullen, inclusief een gehuurde slaapzak. Die gaat op de paarden mee. Zelf draag je alleen een dagrugzak met water, regenjas, een warme laag en wat snacks.

Gaat het niet meer, dan kun je een rijpaard huren bij het begin van de klim. Dat zit niet in de prijs: je betaalt de eigenaar ter plekke en contant. Het paard brengt je omhoog, naar beneden loop je zelf.

Van mei tot september is het droog en helder, maar koud. In Cusco zakt het in juli gemiddeld tot 1,6 graden onder nul. Het eerste kamp ligt 500 m hoger, dus daar vriest het een paar graden, en op de pas waait het vroeg in de ochtend hard.

Van december tot maart regent het veel. De afdaling wordt modderig, op de pas kan verse sneeuw liggen en er vallen aardverschuivingen. In februari lopen wij de Salkantay niet: de veiligheid van onze gasten gaat voor.

De beste balans tussen weer en drukte vind je in eind april, mei, september en oktober. Meer over het weer per maand lees je in onze gids over de beste reistijd voor Machu Picchu.

Leeftijd is op zich geen probleem: volgens de CDC lopen ouderen geen extra risico, en kinderen worden net zo vaak hoogteziek als volwassenen. Je gezondheid telt. Volgens de medische richtlijnen ga je beter niet bij:

• Een hartaanval of beroerte in de afgelopen drie maanden, of instabiele angina.
• Hartfalen dat niet onder controle is.
• Astma of ernstige COPD die niet goed onder controle is.
• Een zwangerschap met verhoogd risico.

Heb je een hoge bloeddruk, een hartziekte of last van je knieën, overleg dan eerst met je arts. In april 2025 overleed in Soraypampa een Colombiaanse toerist van 63 aan een hartstilstand. Een check vooraf is geen overbodige luxe.